فوتبال

1
ده سال از تراژدی استمفوردبریج گذشت: مرثیه‌ای برای فوتبال
2
در نقد بازبینی ویدئویی در فوتبال: هیجانم را پس بده!
3
رقابت خارج از مستطیل سبز: اقتصاد و بازاریابی فوتبال
4
تطابق شخصیت با شغل: یادی از فیلیپو اینزاگی
5
مدیریت و رهبری تیمی الکس فرگوسن
6
شیرینتر از عسل!
7
بالا و پایین فوتبال: به یاد حماسه چلسی در اروپا
8
ArsenALL
9
مهمان شوید به فوتبال
10
به بهانه اخراج مورینیو: قهرمانها روح زندگی اجتماعی ما و ذخیره روزهای سخت ما هستند. زنده باد قهرمانها!
11
و این مرد ستودنی: بگذار سگها پارس کنند، کاروان راه خودش را می‌رود!
12
کلیپ تبلیغات پخش تلویزیونی فوتبال: درگیرسازی و هیجان!

ده سال از تراژدی استمفوردبریج گذشت: مرثیه‌ای برای فوتبال

۱) دنیای فوتبال دوست‌ها پر است از خاطرات تلخ و شیرین. عمر برخی از این خاطرات کوتاه است و برخی دیرتر از یاد می‌روند. ولی برخی ماندگار می‌شوند و «نتوان ز دل برون کرد، حتی به روزگاران (۱)» این خاطرات تلخ نه تنها با گذشت زمان فراموش نمی‌شوند بلکه مثل زخم مزمن در وجود فرد فوتبال‌دوست می‌ماند. برای من هم در میان خاطرات تلخی که گاه با سوز و گذاز یاد می‌کنم، یک خاطره هست که فقط تلخ نیست، بلکه خشم‌آور است، دردناک است، روحم را در هم می‌ریزد و مشتانم را گره می‌کند. نه به خاطر نتیجه، و نه[…]

خواندن کل مطلب

در نقد بازبینی ویدئویی در فوتبال: هیجانم را پس بده!

احتیاط: این مطلب حاوی مقادیر زیادی غر است!   از روزی که این بازبینی ویدئویی (VAR) در فوتبال راه افتاده یک «تحول» بسیار بزرگ در فوتبال اتفاق افتاده. واقعاً و بدون اغراق، «تحول» بسیار بزرگ. تحولی که تماشای فوتبال را از فعالیتی با واکنش‌های آنی، به فعالیتی با واکنشهای همراه با تعلیق و انتظار تغییر داده است! دیگر هنگام گل نمی‌پری بالا، بلکه منتظر می‌مانی تا تلویزیون داور را نشان دهد که برود یک تلویزیون را تماشا کند یا خیره به جایی، گوش به گوشی دارد تا خبر برسد که گل است یا نه. حتی وقتی گل می‌خوری هم مطمئن[…]

خواندن کل مطلب

رقابت خارج از مستطیل سبز: اقتصاد و بازاریابی فوتبال

بر کسی پوشیده نیست که فوتبال را دوست دارم، اما مدتهاست که علاقه‌ام از آنچه درون زمین می‌گذرد به اطراف زمین منتقل شده و بیشتر از بازیکنان، به مدیران باشگاهها و اقدامات در سطح باشگاهی و نیز مدیران لیگها توجه دارم. دلیل این توجه هم چندگانه است. یک دلیل ارتباط عمیق مدیریت رسانه با فوتبال است. اساساً فوتبال بدون رسانه نمی‌توانست ورزشی چنین محبوب شود و رسانه هم بخش عمده‌ای از مخاطبانش را مدیون فوتبال است. به تعبیر من فوتبال یک نمایش بزرگ رسانه‌ای است که گرچه عده‌ای آن را سر صحنه تماشا می‌کنند (تماشاگران)، ولی عمده مخاطبان آن را[…]

خواندن کل مطلب

تطابق شخصیت با شغل: یادی از فیلیپو اینزاگی

یک بحث جذاب فوتبالی داشتیم که در زندگی اجتماعی و کاری هم کاربرد دارد. البته عجیب نیست و همیشه فوتبال صحنه نمایش زندگی اجتماعی ماست و آموزاننده. بعد از پنالتی دیروز مهدی طارمی که با چیپ زدن فرصت را از دست داد و شانس تیمش را بسیار کم کرد (بازی پرسپولیس و الریان قطر)، فوتبال نویس محبوب من سامان زمان زاده نگاه متفاوتی به ماجرا داشت. او نوشت: از نظر من مشکل اصلی طارمی این است که به لحاظ شخصیتی مهاجم نوک نیست. سنتر فوروارد شخصیت خاصی دارد. ویژگی‌های منحصر به یک مهاجم هدف. چیزی که کم و بیش همه[…]

خواندن کل مطلب

مدیریت و رهبری تیمی الکس فرگوسن

«او هر چه را که بردنی بوده، بُرده است و بازهم بی‌رحمانه برای برنده شدن حمله می‌کند.» اگر این ترم تدریس مدیریت داشتم، حتماً این فیلم را سر کلاسم نمایش می‌دادم و با بچه‌ها درباره سبک رهبری الکس فرگوسن تبادل نظر می‌کردم. حتی اگر به فوتبال علاقه‌ای هم نداشته باشید، می‌توانید تیم فوتبال را یک نمونه کامل از زندگی سازمانی و کسب و کار بدانید. سازمانی که باید در همه بخشها هماهنگ کار کند به یاری رهبری مداوم و باثبات که همیشه خطر از دست دادن جایگاه با یک لغزش هم تهدیدش می‌کند. الکس فرگوسن ۲۸ سال، بله ۲۸ سال[…]

خواندن کل مطلب

شیرینتر از عسل!

قرعه کشی امروز جام جهانی که خیلی به کاممان بود و به قول دوستان کیروش را حداقل به خاطر همین شانس خوبش هم که شده باید نگه داریم. خودمون هم نمی‌توانستیم به این خوبی برای خودمان گروه انتخاب کنیم. نظر به گروه سخت عربستان، یک خاطره شیرین نقل کردنی است: طبیعتاً در عرصه فوتبال ملی با تیمهای عربی حساسیتهای زیادی داریم و هرقدر هم در عرصه فردی و اجتماعی دوستِ هم باشیم (که خیلی‌هامون هستیم و من بسیار دوستان عرب نژاد و عرب زبان دارم)، اما اصلاً در عرصه فوتبال دوستی‌ای نداریم و رقیب هستیم بی‌شک. یکی از زیباترین خاطره‌های[…]

خواندن کل مطلب

بالا و پایین فوتبال: به یاد حماسه چلسی در اروپا

حالا که چلسی برای دومین سال متوالی از پاری سن ژرمن باخت و حذف شد و همراه با حذف احتمالی آرسنال داغی بر دل ما هوادار تیمهای لیگ برتری گذاشت چه اشکالی داره یادی کنیم از یک معجزه؟ فینال باشگاههای اروپای سال ۲۰۱۲ بایرن مونیخ و چلسی، تک بازی در زمین مونیخ. چلسی‌ای که در یک بازی بسیار ستودنی ۱۰ نفره و با وجود اخراج شدن جان تری بارسلونای نیرومند را ناکار کرده بود و زخم خورده و نصفه و نیمه با یک مربی از وسط فصل پیوسته یعنی روبرتو دی ماتئو به این بازی اومده، به نظر شانس چندانی[…]

خواندن کل مطلب

ArsenALL

ده سال پیش در فینال باشگاه‌های اروپای ۲۰۰۶ آرسنال، آن هم یکی از بهترینهای آرسنال، به فینال لیگ قهرمانان رسید در برابر بارسلونایی که آن روزها گرچه قهرمان نمی‌شد ولی تیمی دوست داشتنی بود که زیبا بازی می‌کرد و به حقش نمی‌رسید. واقعاً چه سالهایی بود. طرفدار آرسنال بودم با آن ترکیب رویایی برگ‌کمپ و هانری و پیرس و هلب و فابرگاس و لیونبرگ موقرمزی و از همه مهمتر مغزی که از چنان عضلات باهوشی به طور اعجاب‌آوری بازی می‌گرفت یعنی آرسن ونژه. بازی را آرسنال ۲-۱ باخت. عجیب هم نبود و دیگه هم به فینال نرسید. عصر بارسلونا هم[…]

خواندن کل مطلب

مهمان شوید به فوتبال

ریوالدو تنها برزیلی در لیست بی‌نظیرهای من است. دقیقاً «تنها برزیلی» ممکن. هنوز روی دستش کسی نیومده. یک بازیکن کامل که بازی را به تنهایی عوض می‌کرد. با سه گانه‌های ویرانگر. بعد از ۳-۳ در برابر منچستر، این سه گانه در برابر والنسیا برای همه ما «اون روزیها» به یاد ماندنی است … و از آن زیباتر هیجان ورزشگاه با گلی که بارسلونا را به لیگ قهرمانان برد. دقیقه ۹۰، گل برتری با چنین ضربه برگردان.

آخرین بازی فصل لالیگاست و نبرد والنسیا و بارسلونا برای صعود به لیگ قهرمانان اروپا. بارسلونا فقط برد می‌خواهد و برای والنسیا تساوی هم کفایت می‌کند. ریوالدو ۲ گل زده اما کافی نیست. همه نگرانیم که سال دیگه جام قهرمانان بدون بارسلونا جذابیت نخواهد داشت. دقیقه ۹۰، یک توپ پشت محوطه جریمه، استپ سینه ریوالدو، تصمیم ناگهانی به برگردان از ۲۲ متری …. و معجزه!

حسرت بازی ریوالدو در کنار برگ کمپ به دلم ماند. چه زوجی می‌شدند این دو. ریوالدو با رفتن از بارسلونا و پیوستن به میلان تمام شد ولی «هر کجا هست خدایا به سلامت دارش».

(اصل ماجرا در ثانیه ۵۱ تماشا شود)

توضیح تکمیلی: این برگردان را یک چیزی خیلی خاص می‌کنه و آن گزینه‌های زیاد دیگری پیش رو بود برگزیدن دشوارترین گزینه توسط ریوالدو. در تمام برگردانهای سرنوشت ساز دیگر که به یاد داریم (حداقل من به یاد دارم) مثل گل آلمان به فرانسه در ۸۲ یا اون گل برگردان کولاک مارکو فان باستن، وضعیت بدن و توپ طوری است که بازیکن راه دیگری نداشته تقریبا و ضربه برگردان گزینه ناگزیر بوده. اما در این صحنه برعکس، برگردان نشدنی‌ترین تصمیم بود. این تصمیم همراه با مهارت و یاریگری بدن با مغز این گل را یک گل بی‌نظیر تاریخی کرده. اصلاً رو دستش نمی‌بینم. شاید گل دیگر خود ریوالدو به منچستر در بازی برگشت ۹۹ بتونه در جای دوم قرار بگیره. اون هم فقط به این دلیل که این برگردان به نتیجه منجر شد و تیم را برد لیگ قهرمانان و آن برگردان تیم را به مرحله بعد نبرد.

به بهانه اخراج مورینیو: قهرمانها روح زندگی اجتماعی ما و ذخیره روزهای سخت ما هستند. زنده باد قهرمانها!

دوستی چند وقت پیش برایم نوشته بود که مورینیو تیمش شانزدهمه. چیزی داری بگی؟ بهش گفتم همون چیزی را دارم بگم که وقتی اول جدوله می‌گم! برخی فکر می‌کنند قهرمانها شکست‌ناپذیرند. آنها را موجودات قوی، بی‌خطا و همیشه پیروزی می‌دانند که هر ناکامی آنها را از جایگاه رفیع قهرمانی پایین می‌کشد. برای آنها قهرمان‌ها باید معصوم و بی‌خطا و بی‌اشتباه باشند. قهرمانهای خود را مقدس می‌دارند و هر کس درباره‌شون نظری بدهد که با ارزشهایشان متفاوت باشد به شدت بر سر آن موضع می‌گیرند. قهرمانهای آنها دست‌نیافتنی هستند. یکپارچه خوبی و در قامت یک اَبَرانسان. برای من ماجرا کاملاً متفاوت[…]

خواندن کل مطلب

و این مرد ستودنی: بگذار سگها پارس کنند، کاروان راه خودش را می‌رود!

مورینیو را دوست دارم. در لیست افراد دوست داشتنی من است. کسی که با شایستگی راه خودش را باز کرد. از یک مترجم ساده تا یکی از مهمترین مربی‌های جهان. مورینیو روح خودش را در تیم می‌گذارد. در سالهای بدون او چلسی هنوز مورینیویی بازی می‌کرد، بدون اینکه خودش بالای سر تیم باشد. اصلاً چلسی با مورینیو بازتعریف شد. این مرد تأثیرگذار است، به حدی که آنچه مدیریت را می‌کند را از نو تعریف می‌کند و شکل می‌بخشد. رفتار و کردارش رو دوست ندارید؟ نداشته باشید. اتفاقاً همینش مهمه. این آدم خودرأی و خودمحور است. خودستاست. ولی اشکالش چیه وقتی[…]

خواندن کل مطلب