فوتبال

1
مهمان شوید به فوتبال
2
به بهانه اخراج مورینیو: قهرمانها روح زندگی اجتماعی ما و ذخیره روزهای سخت ما هستند. زنده باد قهرمانها!
3
و این مرد ستودنی: بگذار سگها پارس کنند، کاروان راه خودش را می‌رود!
4
کلیپ تبلیغات پخش تلویزیونی فوتبال: درگیرسازی و هیجان!
5
قهرمانی آلمان: پیروزی الگویی که به آن نیاز داریم

مهمان شوید به فوتبال

ریوالدو تنها برزیلی در لیست بی‌نظیرهای من است. دقیقاً «تنها برزیلی» ممکن. هنوز روی دستش کسی نیومده. یک بازیکن کامل که بازی را به تنهایی عوض می‌کرد. با سه گانه‌های ویرانگر. بعد از ۳-۳ در برابر منچستر، این سه گانه در برابر والنسیا برای همه ما «اون روزیها» به یاد ماندنی است … و از آن زیباتر هیجان ورزشگاه با گلی که بارسلونا را به لیگ قهرمانان برد. دقیقه ۹۰، گل برتری با چنین ضربه برگردان.

آخرین بازی فصل لالیگاست و نبرد والنسیا و بارسلونا برای صعود به لیگ قهرمانان اروپا. بارسلونا فقط برد می‌خواهد و برای والنسیا تساوی هم کفایت می‌کند. ریوالدو ۲ گل زده اما کافی نیست. همه نگرانیم که سال دیگه جام قهرمانان بدون بارسلونا جذابیت نخواهد داشت. دقیقه ۹۰، یک توپ پشت محوطه جریمه، استپ سینه ریوالدو، تصمیم ناگهانی به برگردان از ۲۲ متری …. و معجزه!

حسرت بازی ریوالدو در کنار برگ کمپ به دلم ماند. چه زوجی می‌شدند این دو. ریوالدو با رفتن از بارسلونا و پیوستن به میلان تمام شد ولی «هر کجا هست خدایا به سلامت دارش».

(اصل ماجرا در ثانیه ۵۱ تماشا شود)

توضیح تکمیلی: این برگردان را یک چیزی خیلی خاص می‌کنه و آن گزینه‌های زیاد دیگری پیش رو بود برگزیدن دشوارترین گزینه توسط ریوالدو. در تمام برگردانهای سرنوشت ساز دیگر که به یاد داریم (حداقل من به یاد دارم) مثل گل آلمان به فرانسه در ۸۲ یا اون گل برگردان کولاک مارکو فان باستن، وضعیت بدن و توپ طوری است که بازیکن راه دیگری نداشته تقریبا و ضربه برگردان گزینه ناگزیر بوده. اما در این صحنه برعکس، برگردان نشدنی‌ترین تصمیم بود. این تصمیم همراه با مهارت و یاریگری بدن با مغز این گل را یک گل بی‌نظیر تاریخی کرده. اصلاً رو دستش نمی‌بینم. شاید گل دیگر خود ریوالدو به منچستر در بازی برگشت ۹۹ بتونه در جای دوم قرار بگیره. اون هم فقط به این دلیل که این برگردان به نتیجه منجر شد و تیم را برد لیگ قهرمانان و آن برگردان تیم را به مرحله بعد نبرد.

به بهانه اخراج مورینیو: قهرمانها روح زندگی اجتماعی ما و ذخیره روزهای سخت ما هستند. زنده باد قهرمانها!

دوستی چند وقت پیش برایم نوشته بود که مورینیو تیمش شانزدهمه. چیزی داری بگی؟ بهش گفتم همون چیزی را دارم بگم که وقتی اول جدوله می‌گم! برخی فکر می‌کنند قهرمانها شکست‌ناپذیرند. آنها را موجودات قوی، بی‌خطا و همیشه پیروزی می‌دانند که هر ناکامی آنها را از جایگاه رفیع قهرمانی پایین می‌کشد. برای آنها قهرمان‌ها باید معصوم و بی‌خطا و بی‌اشتباه باشند. قهرمانهای خود را مقدس می‌دارند و هر کس درباره‌شون نظری بدهد که با ارزشهایشان متفاوت باشد به شدت بر سر آن موضع می‌گیرند. قهرمانهای آنها دست‌نیافتنی هستند. یکپارچه خوبی و در قامت یک اَبَرانسان. برای من ماجرا کاملاً متفاوت[…]

خواندن کل مطلب

و این مرد ستودنی: بگذار سگها پارس کنند، کاروان راه خودش را می‌رود!

مورینیو را دوست دارم. در لیست افراد دوست داشتنی من است. کسی که با شایستگی راه خودش را باز کرد. از یک مترجم ساده تا یکی از مهمترین مربی‌های جهان. مورینیو روح خودش را در تیم می‌گذارد. در سالهای بدون او چلسی هنوز مورینیویی بازی می‌کرد، بدون اینکه خودش بالای سر تیم باشد. اصلاً چلسی با مورینیو بازتعریف شد. این مرد تأثیرگذار است، به حدی که آنچه مدیریت را می‌کند را از نو تعریف می‌کند و شکل می‌بخشد. رفتار و کردارش رو دوست ندارید؟ نداشته باشید. اتفاقاً همینش مهمه. این آدم خودرأی و خودمحور است. خودستاست. ولی اشکالش چیه وقتی[…]

خواندن کل مطلب

قهرمانی آلمان: پیروزی الگویی که به آن نیاز داریم

قهرمانی شایسته و سزاوار آلمان را گرامی می‌دارم. این مقام شایسته آلمانیها بود. حتی فراتر از هلند محبوب من با آن بازیهای تماشایی. قهرمانی آلمان پیروزی کارآمدی، تداوم، شخصیت، تعادل، شکیبایی و بلنداندیشی است. ارزشهایی که برای بهتر شدن دنیای امروزمان عمیقاً نیازمند آنانیم. همانطور که در مطلب بازی آلمان و برزیل هم نوشتم، الگو شدن قهرمان‌هایی که چنین ارزشهای متعالی را به ما می‌آموزند منفعت بسیار بیشتری دارد تا الگو شدن تیمهایی که فقط هیجان، احساس، غیرت و شور دارند و در برابر سایر داشته‌هایشان این «عدم تعادل» بازتولید دیگر خود «ما» است. ما نیاز داریم که مدتها و[…]

خواندن کل مطلب